In het eerste deel van dit artikel beschreef ik hoe seksueel geweld in de meeste gevallen meer weg heeft van oplichterspraktijken dan van fysiek geweld. Daders maken liever gebruik van hun woorden dan van hun vuisten. In mijn artikel over maatschappelijke veranderingen beschreef ik dan ook dat we moeten ophouden met oplichters als helden af te schilderen.
Er zijn helaas boeken, films en series vol lyrische beschrijvingen van hoe slim, briljant, grappig en, nou ja, “leuk” oplichters zijn. Dus het is lastig om niet in hun praktijken te trappen. Je staat er alleen voor. Wat kun je dan toch doen om te zorgen dat je geen slachtoffer wordt?
Lees verder
Zelfverdediging is individueel en niet afhankelijk van iets of iemand anders. Dat is belangrijk, want je hoeft niet te wachten totdat de wereld gaat veranderen of een ander je gaat helpen. Het betekent dat je voor jezelf mag opkomen en jezelf mag beschermen tegen beschadiging.
“Revictimisatie” betekent: opnieuw slachtoffer worden. Seksueel geweld is zo ongeveer het meest verschrikkelijke wat je een ander mens aan kunt doen, dus we denken natuurlijk het liefst dat verkrachting iets is waar je maar één keer slachtoffer van wordt.

Afgelopen week was ik in Duitsland voor een congres over de watersnoodramp van juli 2021. Bij de analyse van de ramp werd het duidelijk dat zo’n ramp ook in Nederland gaat gebeuren; is het niet dit jaar dan wel volgend jaar of het jaar daarop. En dat het waarschijnlijk een stuk ernstiger gaat zijn dan in Duitsland. In mijn vorige blogpost heb ik al een heel aantal maatregelen genoemd die voor jou belangrijk zijn als het hier ook los gaat.
Als de stroom even uitvalt, is dat vervelend, maar de meeste apparaten hebben tegenwoordig wel een interne batterij die het even vol houdt. Problematischer wordt het als de stroom vele uren of zelfs hele dagen uitvalt. Dan gaat het niet meer alleen om comfort en gemak, maar om je eigen veiligheid.
Het was voor veel mensen een schok toen onlangs in Amerika het recht op abortus werd afgenomen. Het hooggerechtshof oordeelde dat staten zelf mochten bepalen om abortus strafbaar te maken – en dat deden een aantal staten dan ook. Op harde, fundamentalistische wijze. Voor heel veel mensen werd abortus verboden – zonder uitzonderingen.
In het recht ben je onschuldig tot je schuld is bewezen in een rechtbank. Zouden we zo eigenlijk allemaal moeten denken? Is het van belang om alle factoren die hebben geleid tot een bepaalde situatie in acht te nemen, en daarna pas tot een empathische conclusie te komen?
Kijk op nieuwssites en de ellende vliegt je om de oren. Vaak vragen we ons pas af “waarom kijk ik dit eigenlijk?” als het ons eigenlijk al teveel is geworden. We vinden vaak dat we niet weg mogen kijken omdat we toch iets aan de ellende in de wereld zouden moeten doen.