Onze geest is een gek ding. Hij is als de lens van een camera. Je kunt hem nergens op de foto zien, maar hij bepaalt wel of het beeld scherp of wazig is, welke kleur de foto heeft, en wat er op de foto staat. En – hij is nooit 100% perfect, dus je foto is nooit 100% “waar”.
Maar je kunt leren wat de eigenschappen van die lens zijn. En je kunt ervoor kiezen een andere lens aan te schaffen die beter bij jouw doel past. Want een lens bepaalt hoe je foto eruit ziet, maar de foto die je geest maakt, bepaalt ook wat je gaat doen.
Wat je leert bij zelfverdediging moet generaliseerbaar zijn naar de rest van je leven, anders gaat het niet werken. Zelfverdediging gaat niet over “technieken” leren, maar om de beste versie van jezelf te worden die je kunt zijn, en niet alleen een veilig, maar een mooi en gelukkig leven te vinden.
Op de middelbare school hadden we een leraar tekenen. Als je niet wist hoe je je tekening beter kon maken, ging je naar zijn bureau. Hij pakte je vel papier en hield het voor zich, bekeek elk onderdeel en dan het geheel, en meestal stelde hij dan een vraag: “Wat zou er gebeuren als je dit element meer accent gaf? Wat zou er gebeuren als je hier een andere kleur gebruikte?”